Zrozumienie astygmatyzmu u dzieci

W przypadku problemów ze wzrokiem u dzieci, krótkowzroczność często spotyka się z większą uwagą niż astygmatyzm. Jednak objawy takie jak niewyraźne widzenie, częste pocieranie oczu, przechylanie głowy, aby spojrzeć na przedmioty i gubienie się podczas czytania są często spowodowane astygmatyzmem, a nie samą krótkowzrocznością. Jeśli astygmatyzm pozostaje niekorygowany przez dłuższy czas, prowadzi to nie tylko do zmęczenia oczu i pogorszenia ostrości wzroku, ale może również wywołać niedowidzenie i zeza, poważnie wpływając na rozwój oczu dziecka.

Czym zatem jest astygmatyzm?

Aby łatwiej to zrozumieć, wyobraźmy sobie oko jako aparat fotograficzny.

Powierzchnia normalnej rogówki przypomina piłkę nożną i charakteryzuje się jednakową krzywizną we wszystkich kierunkach. Dzięki temu padające światło skupia się dokładnie w jednym punkcie na siatkówce, tworząc wyraźny obraz.

W oku z astygmatyzmem rogówka lub soczewka ma jednak kształt bardziej przypominający piłkę do rugby; krzywizna różni się między osiami poziomą i pionową. W rezultacie, po załamaniu światło nie skupia się w jednym punkcie, lecz tworzy dwie oddzielne linie ogniskowe – jedną przed drugą – co skutkuje trwale rozmazanym obrazem z cieniami na siatkówce.

Astygmatyzm u dzieci przypisuje się przede wszystkim czynnikom związanym z rozwojem wrodzonym i niekorzystnymi czynnikami nabytymi.

Zdecydowana większość przypadków astygmatyzmu u dzieci ma charakter wrodzony i wykazuje silną tendencję dziedziczną; jeśli rodzice mają umiarkowany lub wysoki stopień astygmatyzmu, prawdopodobieństwo rozwoju tej wady u dziecka znacznie wzrasta. Ten rodzaj wrodzonego astygmatyzmu jest stosunkowo stabilny – nie pogarsza się nagle drastycznie ani nie ustępuje samoistnie.

Czynniki nabyte nie powodują nagłego pojawienia się astygmatyzmu, ale mogą zaostrzyć astygmatyzm fizjologiczny, prowadząc do jego przekształcenia w astygmatyzm patologiczny. Do typowych czynników wyzwalających należą: częste pocieranie lub uciskanie oczu, nawykowe przechylanie głowy lub mrużenie oczu, czytanie lub korzystanie z telefonu w pozycji leżącej lub na brzuchu oraz nadmierna praca z bliska; nieprawidłowe nawyki wzrokowe mogą zniekształcić normalny kształt rogówki i nasilić zaburzenia refrakcji.

Wrodzonemu astygmatyzmowi nie można zapobiec, ale można mu skutecznie zapobiegać, stosując szereg środków ostrożności.

① Wyeliminuj złe nawyki związane z używaniem oczu i chroń kształt rogówki

② Zarządzaj czasem korzystania z oczu i dbaj o ich prawidłową, naukową opiekę.

③ Zoptymalizuj środowisko wizualne, aby zmniejszyć obciążenie oczu

④ Regularnie poddawaj się badaniom wzroku w celu wczesnego wykrycia i interwencji

Oprócz tego skuteczną metodą jest korekcja soczewki.

Czy znasz soczewki polecane dla dzieci z astygmatyzmem?

Zajmiemy się tym w następnym artykule.