درک آستیگماتیسم در کودکان
وقتی صحبت از مشکلات بینایی کودکان می‌شود، نزدیک‌بینی اغلب توجه بیشتری را نسبت به آستیگماتیسم به خود جلب می‌کند. با این حال، علائمی مانند تاری دید، مالیدن مکرر چشم، کج کردن سر برای نگاه کردن به اشیاء و گم کردن جای خود هنگام مطالعه، اغلب ناشی از آستیگماتیسم هستند تا فقط نزدیک‌بینی. اگر آستیگماتیسم برای مدت طولانی اصلاح نشود، نه تنها منجر به خستگی چشم و کاهش حدت بینایی می‌شود، بلکه ممکن است باعث آمبلیوپی و استرابیسم نیز شود که به طور جدی بر رشد چشم کودک تأثیر می‌گذارد.
بنابراین، آستیگماتیسم چیست؟
برای درک بهتر، چشم را به عنوان یک دوربین در نظر بگیرید.
سطح قرنیه طبیعی شبیه یک توپ فوتبال است، با انحنای یکنواخت در تمام جهات؛ این امر اجازه می‌دهد تا نور ورودی دقیقاً روی یک نقطه روی شبکیه متمرکز شود و یک تصویر واضح تشکیل دهد.
با این حال، در چشمی که آستیگماتیسم دارد، قرنیه یا عدسی بیشتر شبیه یک توپ راگبی است؛ انحنای بین محورهای افقی و عمودی متفاوت است. در نتیجه، هنگامی که نور شکسته می‌شود، در یک نقطه واحد همگرا نمی‌شود و در عوض دو خط کانونی جداگانه - یکی در جلوی دیگری - تشکیل می‌دهد که منجر به یک تصویر تار دائمی با سایه‌های دنباله‌دار روی شبکیه می‌شود.
آستیگماتیسم در کودکان در درجه اول به عواملی مربوط به رشد مادرزادی و عوامل اکتسابی نامطلوب نسبت داده می‌شود.
اکثریت قریب به اتفاق موارد آستیگماتیسم در کودکان مادرزادی هستند و تمایل ارثی قوی نشان می‌دهند؛ اگر والدین درجه متوسط تا بالایی از آستیگماتیسم داشته باشند، احتمال ابتلای کودک به این بیماری به طور قابل توجهی افزایش می‌یابد. این نوع آستیگماتیسم مادرزادی نسبتاً پایدار است - نه ناگهان به شدت بدتر می‌شود و نه خود به خود برطرف می‌شود.
عوامل اکتسابی باعث بروز آستیگماتیسم نمی‌شوند، اما می‌توانند آستیگماتیسم فیزیولوژیکی را تشدید کرده و باعث پیشرفت آن به آستیگماتیسم پاتولوژیک شوند. محرک‌های رایج شامل مالیدن یا فشار دادن مکرر چشم‌ها، کج کردن سر یا چپ نگاه کردن، مطالعه یا استفاده از تلفن همراه در حالت دراز کشیده یا دمر و کار بیش از حد با دید نزدیک است. عادات نادرست بینایی می‌توانند شکل طبیعی قرنیه را تحریف کرده و بی‌نظمی‌های انکساری را تشدید کنند.
آستیگماتیسم مادرزادی قابل پیشگیری نیست، اما می‌توان آن را از طریق یک سری اقدامات مراقبتی به طور مؤثر مدیریت کرد.
۱- عادات نادرست استفاده از چشم را کنار بگذارید و از شکل قرنیه محافظت کنید.
② مدت زمان استفاده از چشم را مدیریت کنید و مراقبت از چشم را به صورت علمی و صحیح حفظ کنید
③ محیط بصری را بهینه کنید تا فشار روی چشم‌ها کاهش یابد
④ برای تشخیص و مداخله زودهنگام، غربالگری بینایی منظم انجام دهید
علاوه بر این موارد، اصلاح لنز یکی دیگر از روش‌های مؤثر است.
خب، آیا با لنزهای توصیه شده برای کودکان مبتلا به آستیگماتیسم آشنا هستید؟
ما این موضوع را در مقاله بعدی خود پوشش خواهیم داد.